The Los Santos Strangler

[broni]

Во едно мало и тивко гратче, скриено длабоко во шумите на Северот, живееше човек по име Брони. Никој не знаеше многу за него. Секогаш носеше долг, сив капут и голема шапка која му го засенуваше лицето. Очите му беа како празни дупки – безживотни, ладни, како да гледаа низ луѓето, а не во нив.

Гласините велеа дека бил осаменик, човек без минато и без иднина. Некои тврдеа дека некогаш работел како хирург, но бил избркан поради морничавата опсесија со човечкото тело. Други пак, веруваа дека никогаш не бил дел од овој свет, дека едноставно се појавил еден ден, како дух што чекори меѓу живите.

Но, една работа беше сигурна – каде и да се појавеше Брони, исчезнуваа луѓе.

[broni]

Првата жртва беше младата Ана, келнерка во локалното кафуле. Една ноќ, додека се враќаше дома, нејзините чекори одекнуваа низ пустите улици. Студениот воздух ѝ ја боцкаше кожата, но нешто друго ја тераше да забрза – некое невидливо присуство зад неа. Пред да стигне до својата врата, мракот ја проголта. Утредента, нејзината куќа беше празна, а вратата подотворена. Единствениот знак што остана беше парче ткаенина од сив капут, закачено на бодликава жица.

Потоа исчезна Снупи, библиотекарот кој секогаш седеше на своето биро до доцна во ноќта. Неколку дена подоцна, во шумата беше пронајдена неговата очила, свиткани како да биле згмечени од нешто страшно.

Се појави страв во градот. Луѓето почнаа да ја заклучуваат својата врата порано, да не излегуваат навечер и да шепотат едно име – Брони.

[broni]

Снупи беше погребан, среде круг од суви гранки, внимателно наредени околу него како некој ритуал. Неговите раце беа прекрстени на градите, но прстите му беа зашиени за кожата, како да држи нешто невидливо. Очите му беа отворени, но празни, а на неговото лице недостасуваше кожата – како да била внимателно отсечена и отстранета.

Ова не беше обичен гроб. Ова беше дело на Брони.

[broni]

[broni]

[broni]

[broni]

[broni]

[rossini]

lelelel